bahar gelince malum..normal bir dönem bile olsa kebe'nin sırt çantasına duyduğu aşk bir kabarır..ama hele ki böyle zor bir dönem geçiriyorsa..ipini koparmış bozo gibi oraya mı gitsem buraya mı gitsem diye delirir.
12 saatlik bir otobüs yolculuğu..her zaman işe yaramıştır, uyumaya, yorulmaya, düşünmeye, gerekiyorsa ağlamaya, ve gerekmiyorsa ağlamayı durdurmaya..ve uyanınca renkler değişir güneşin ilk ışıklarıyla..yeşilden gözleriniz kamaşır derken...aslında her gün gördüğünüz ama çok bir şey ifade etmeyen denizin mavisi gözlerinizden girer parmak uçlarınıza kadar bir rahatlama yaratır..bu mevsimde denize girilmez..ama deniz kenarında oturulur..hatta kıyıdaki salın üstünde yoga bile yapılabilir dalga sesleri eşliğinde..daha güzel bir tatil planı olabilir mi...

(keşke sen de olsan..sadece ikimizin sesi olsa, en güzel sessizlik meditasyonu olmaz mıydı?)

denize bile girebilirim, ne olacak ki..

en sevdiğim objem sırt çantam.

bugün günlerden cuma.mübarek gün.

6 saatlik otobüs yolculuğu..neden olduğunu hala anlamadığım..

ve yol kenarındaki direkler, elektrik telleri hızla yanımdan geçerken, ben aylardır beni durduğum o sabit noktadan bir adım ileri götürecek sözcükleri kovalıyor olacağım.6 saat buna yetecek mi..

evren ve dilekler meselesi düşündüğümüzdan biraz daha karışık ve zormuş sevgili okuyucular..aslında iyi düşünmek, düşündüğümüzden daha da zor..neden mi..

bir şeyi isterken aklınıza gelen kaygılar, endişeler, her türlü negatif düşünceler, o konuyla ilgili tüm pozitif dileklerinizi sıfırlıyor haberiniz olsun!hani sınavlarda 3 yanlış bir doğruyu götürüyor ya, burada 1 negatif 1 pozitifi götürdüğü için biz kendi kendimize dileğimizi öldürmüş oluyoruz.

bilginize..